| تبليغات | X |
Version
Death Master
داخلی/ خانه ای شلوغ پر از صدای تلویزیون و اهل خانه شب...
روزنامه/ برگ... برگ... برگ/... صفحه ی حوادث ... یک نفر نیست.
" هر کس" دیروز بود شاید صبح هم
تلفن / زنگ... زنگ... زنگ../. "هر کس" گوشی را بر می دارد
داخلی / خانه ای ساکت و تاریک/ شب تر:
روی میز روزنامه تنهاست با لیست انهایی که برای همیشه خوابیده اند .
داخلی / خانه ای ساکت ولی روشن/ صبح زود:
مادر روزنامه را با همه ی مرده هایش روی روزنامه های دیگر با
همه ی مرده هایشان گوشه ی کمد می گذارد
داخلی / خارج خانه / خیابان , صبح
مادر: مواظب باش "هر کس": زود بر می گردم
"هر کس" فکر نمی کند که شاید مرگ با چشم های مهربان در کیف پول خرد هایش قایم شد
باشد. "هر کس" فقط گاهی فکر می کند که دیگران به خاطر روزنامه ها میمیرند...
"هر کس"... انگار گفته بودی نامت محسن است... سه سال پیش ۱۳ ساله بودی الان
الان هزاران ساله ای...انگار پاهایت روی دیوار کذایی زندگی می لرزید ,
انگار گفته بودی مرده ای , انگار زندگی رفته بود,
مثل خودت که رفتی بهشت...
داخلی / خانه / شب / تاریک تاریک...
مادر: "هر کس" حتما توی ترافیک گیر کرده و او نمیداند ترافیک مرگ
برگشتنی نیست...
* با عرض تسلیت تقدیم به خانواده ی محترم و دوستان محسن عزیز*
محسن جان همیشه به یادت هستیم:
